Someday at Christmas men won’t be boys
Playing with bombs like kids play with toys
One warm December our hearts will see
A world where men are free

Someday at Christmas there’ll be no wars
When we have learned what Christmas is for
When we have found what life's really worth
There'll be peace on earth

Someday all our dreams will come to be
Someday in a world where men are free
Maybe not in time for you and me
But someday at Christmastime

Someday at Christmas we’ll see a land
With no hungry children, no empty hand
One happy morning people will share
Our world where people care

Someday at Christmas there’ll be no tears
All men are equal and no men have fears
One shining moment, one prayer away
From our world today

Someday at Christmas man will not fail
Hate will be gone and love will prevail
Someday a new world that we can start
With hope in every heart

                                               Ron Miller

Szanowni Państwo,

przywołany tekst świątecznej piosenki powstał w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej w 1966 roku, czyli niemalże 60 lat temu. Wojna w Wietnamie trwała w najlepsze, segregacja rasowa odbierała godność wielu obywatelom, a przez kraj przetaczała się fala protestów wynikających ze społecznego niezadowolenia. Wydawać by się mogło, że od tamtej pory upłynęło wystarczająco dużo czasu, aby te wyśpiewane życzenia mogły się spełnić niezależnie od szerokości geograficznej. Jednak nic takiego się nie wydarzyło, a sytuacja na świecie pozostaje niespokojna i przynosi cierpienie wielu ludziom. Dziś z taką samą tęsknotą myślimy o pokoju, codziennej radości, ludzkim szczęściu, konieczności ochrony dzieci, które głodują, umierają lub są pozbawiane swoich rodzin i korzeni.

Życzę nam wszystkim, aby przyszedł taki czas, kiedy będziemy czytać te słowa z poczuciem ulgi i spełnienia. Z poczuciem, że jedynie wspominamy ku przestrodze złe chwile ludzkości, ciesząc się zwycięstwem nadziei, troski, dobra i wzajemnego zrozumienia nad smutkiem, cierpieniem i nienawiścią. Jestem przekonana, że kiedyś będziemy mogli doświadczać tej globalnej zmiany, która stanie się możliwa dzięki naszemu codziennemu zaangażowaniu w drobne, ale ostatecznie istotne działania.

Z najlepszymi świątecznymi życzeniami nieopuszczającego nas zdrowia, umiejętności doświadczania dziecięcej, spontanicznej radości i niegasnącej wiary w drugiego człowieka, nawet pozornie bardzo nam odległego.

     prof. Dagmara Mirowska-Guzel

                          prezes

Towarzystwa Naukowego Warszawskiego